جلسات بی شمار... در عصر حاضر،(منظورم عصر و ظهر نیست ،زمان و دوره حال) ناگزیر در ادارات درحال رفت و آمدیم. اینکه چه اداره ای و برای چه کاری توفیر زیادی ندارد.گاها ممکن است برای یک امر سرکاری هم به یک اداره بیخودی مراجعاتی داشته باشید. هر چه بروکراسی اداری پیشرفت میکند بایستی کارها سهلتر شده و مراجعات کمتر...اما اگر اینچنین شود از تعداد مشاغل کاسته میگردد و این یعنی بیکاری بیشتر و آمار بیکاری بیشتر یعنی آمار طلاق و جنایت و بزهکاری و اعتیاد و... بیشتر... چاره چیست؟ کلی نشستند و تفکر فرمودند که باید یک فکر بکر کرد...بدون اینکه خودآگاه کسی متوجه شود ، شروع کردند

اسناد و گزارشات واصله... در دو گزارش قبلی که در خصوص بحث زمین خواری نگاشته شد، به بررسی ، ارائه دیدگاهها و تحلیل آنها پرداخته شد. مواردی در این مدت در جهت تشویق و نهیب در مورد این گزارشها بود. نظرات و پیشنهاد ها و توهینهایی برایم آمد، از بین آنها مورد ذیل است که با ارائه اسنادی جدید شاید به حل ماجرا کمک کند. که عین متن ارائه میگردد. امیدواریم این مورد و بقیه موارد زمین خواری در قزوین که ظاهرا یک منشا با یکسری افراد خاص گره خورده است، به سرانجامی مطلوب ختم شود که رضای خداوند و استیفای حقوق ملت را میسر سازد. متن ذیل بدون هیچ تکذیب و تایید ارائه میگردد...قض

در 21 مرداد1394 ، اتفاقی برایم افتاد که در زیر میخوانیم: عضو کمیسیون ماده پنج در قزوین اخراج شد چهارشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۴ کد مطلب: 24600 عضو کمیسیون ماده 5 شهرهای استان قزوین(نماینده نظام مهندسی ساختمان) از جلسه صبح امروز واقع در سازمان راه وشهرسازی استان قزوین توسط مدیرکل این اداره اخراج گردید. به گزارش خبرنگار اجتماعی صبح قزوین؛ محمدرضا نوروزیان ریاست انجمن صنفی مهندسان معماری استان قزوین که از نقادان جدی امور شهری میباشد، در پی نقد عملکرد کمسیون ماده 5 درخصوص تغییر کاربریها، در ابتدای جلسه صبح امروز این کمیسیون توسط مدیرکل راه و شهرسازی آقای حامد

چرا نشانه گیری برعکس است؟ در استان قزوین چرا هیچ عزمی برای برخورد با متخلفان وجود ندارد... بوی هفتسنگان بقدری بلند است که برای از بین بردن بوی متعفن آن باید ماسک زد...اما باز هم شاهدیم تیرها به اشتباه هدف گذاری میشوند... نکند که دستهای پشت پرده و شبکه رانت درپی حذف کسانی هستند که ایستاده اند...نکند که خدایی نکرده ما ناخواسته آب به آسیاب دزدان پشت پرده میریزیم؟ در وبلاگی مطلبی را میخواندم با عنوان : ((آژیر خطری که استاندار به جای خبرنگاران به صدا درآورد)) در تاریخ 29 مرداد یعنی عصر جمعه مطلبی با عنوان فوق درج شده است. در ابتدا فکر کردم جلسه مطبوعاتی استاندار

در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم سرزنشها گر کند خار مغیلان غم مخور همیشه فکرم به این موضوع مشغول است چرا مردم بی تفاوت هستند؟ آیا منفعت طلبی فردگرایانه موجب این عارضه شده است؟ آیا مشکلات ریز و درشت قدرت تفکر و تعقل را از مردمان میگیرد؟ آیا حس بی اعتمادی موجب رخوت مردم شده است؟ آیا نیاز مبرم به یک لقمه نان و یک وجب خانه بزرگتر یا یک هوا ماشین بهتر مردم را ترسو و ظلم پذیر میکند؟ جوابی نمیابم جز فرو ریختن ستونهای سرمایه اجتماعی که نابودی آن چون گردابی همه هویت و نمود یک ملت را با خود غرق میکند... هر چه مسئولان دلسوز فریاد برآوردند که با ف

به رهی دیدم برگ خزان **پژمرده ز بیداد زمان کز شاخه جدا بود چو زگلشن روکرده نهان**در رهگذرش باد خزان چون پیک بلا بود پاییز آمد تا بار دیگر بمیراند طبیعت هزاران بار نو شده را...پاییز آمد تا بریزاند آنچه از لطافت بهار گذشته بود...پاییز آمد تا نوید گر زمستانی سرد و بیروح باشد و مردمان به امید بهار در انتظار باشند... در پاییز کاروان تدبیر و امید به قزوین آمد...نگاههای منتظر ...نگاههای خسته ولی مشتاق ...نگاههای کدر و بی رمق...چشمشان به پاییز و آمدن دولتیان به قزوین است... نمیخواهم وارد این ماجرا بشوم که قزوین در جغرافیای مدیریتی و سیاسی ایران چه جایگاهی دارد و به زب